توپاک آماری شکور (Tupac Amaru Shakur)، که همه با نام 2Pac یا Makaveli می‌شناسند، نه فقط یک رپر، بلکه یک انقلاب کامل در موسیقی، فرهنگ و سیاست آمریکا بود. او در طول فقط ۲۵ سال زندگی‌اش، بیش از خیلی از هنرمندانی که ۷۰-۸۰ سال عمر کردن، تأثیر گذاشت. تا سال ۲۰۲۵، بیش از ۷۵ میلیون آلبوم در کل جهان فروخته، نامش در کتاب رکوردهای گینس به عنوان “پرفروش‌ترین رپر تاریخ” ثبت شده و هنوز هم هر سال میلیون‌ها استریم جدید می‌خورد. او نماد خشم نسل جوان سیاه‌پوست، نماد اعتراض به نژادپرستی سیستماتیک، نماد عشق و درد همزمان بود.

خیلی‌ها می‌گن اگر توپاک زنده بود، امروز دنیا جای خیلی متفاوتی بود.

ریشه‌ها: متولد انقلاب

توپاک در ۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ در محلهٔ هارلم شرقی نیویورک به دنیا آمد. نام اصلی‌اش Lesane Parish Crooks بود، اما یک سال بعد مادرش اسمش رو به Tupac Amaru Shakur تغییر داد. “Tupac Amaru” نام آخرین پادشاه اینکا بود که علیه استعمارگران اسپانیایی جنگید و اعدام شد – یعنی از همون بچگی، توپاک برای جنگ متولد شده بود.

مادرش Afeni Shakur یکی از مهم‌ترین اعضای حزب پلنگان سیاه (Black Panther Party) بود. زنی که در سال ۱۹۷۱ (همزمان با بارداری توپاک) به اتهام “توطئه برای بمب‌گذاری” زندانی شد، اما خودش در دادگاه از خودش دفاع کرد و تبرئه شد. پدر واقعی‌اش Billy Garland هم پلنگ سیاه بود، اما توپاک تا بزرگسالی فکر می‌کرد پدرش مرده. پدرخوانده‌اش Mutulu Shakur هم انقلابی بود که سال‌ها تحت تعقیب FBI بود.

توپاک از بچگی فقر، نژادپرستی پلیس، اعتیاد و خشونت خیابانی رو دید. خانواده‌اش مدام در حال فرار و جابه‌جایی بودند: نیویورک → بالتیمور → مارین سیتی → اوکلند.

نوجوانی: شاعر قبل از رپر

در ۱۷ سالگی با خانواده به اوکلند کالیفرنیا رفت و وارد مدرسه هنر بالتیمور شد (Baltimore School for the Arts). آنجا شعر، تئاتر، باله و جاز یاد گرفت. همکلاسی‌هاش می‌گن توپاک شکسپیر رو مثل آب خوردن حفظ می‌کرد و نقش‌های اصلی تئاتر رو بازی می‌کرد.

اولین شعرهای سیاسی‌اش رو همون موقع نوشت. یکی از معروف‌ترینش این بود:

“من می‌خوام رئیس‌جمهور باشم، نه برای پول، بلکه برای اینکه بتونم به مردم کمک کنم.”

اما فقر اجازه نداد ادامه بده. در ۱۹۸۸ مدرسه رو ول کرد و وارد خیابان شد: فروش مواد، زندگی با گروه‌های گنگ، اما همزمان شعر می‌نوشت.

ورود به موسیقی: ۱۹۹۱ – Digital Underground

اولین بار به عنوان دنسر و رپر پشتیبان گروه Digital Underground وارد صحنه شد. در آهنگ “Same Song” اولین ورس رسمی‌اش رو خوند. سال ۱۹۹۱ اولین آلبوم سولویش رو داد بیرون:

2Pacalypse Now این آلبوم یک بمب بود. ترک‌هایی مثل “Brenda’s Got a Baby” (داستان واقعی یک دختر ۱۲ ساله که بچه‌دار می‌شه و نوزادش رو تو سطل آشغال می‌ندازه) و “Trapped” مستقیم به پلیس و سیستم حمله کرد. معاون رئیس‌جمهور آمریکا (Dan Quayle) علناً گفت این آلبوم باید ممنوع بشه. همین باعث شد توپاک یک شبه معروف بشه.

اوج شهرت: ۱۹۹۳-۱۹۹۵

آلبوم دوم: Strictly 4 My N.I.G.G.A.Z. (۱۹۹۳) ترک‌های “Keep Ya Head Up” (یکی از بزرگ‌ترین ترک‌های فمینیستی تاریخ رپ) و “I Get Around” پلاتینیوم شد.

آلبوم سوم: Me Against the World (۱۹۹۵) این آلبوم وقتی منتشر شد که توپاک در زندان بود (به اتهام تجاوز – که بعداً معلوم شد دروغ بود). ترک “Dear Mama” یکی از زیباترین و غمگین‌ترین ترک‌های تاریخ موسیقیه. این آهنگ در سال ۲۰۰۹ وارد کتابخانه کنگره آمریکا شد به عنوان “گنجینه فرهنگی”.

بازیگری: هالیوود هم عاشقش شد

توپاک فقط رپر نبود. بازیگر فوق‌العاده‌ای هم بود:

• Bishop در فیلم Juice (۱۹۹۲) – نقش یک قاتل روانی که هنوز هم یکی از بهترین نقش‌های تاریخ سینما حساب می‌شه
• Lucky در Poetic Justice (۱۹۹۳) با جانت جکسون
• Birdie در Above the Rim (۱۹۹۴)

قرار بود در فیلم‌های Menace II Society، Higher Learning و حتی Baby Boy بازی کنه (که بعد از مرگش نقشش رو به Tyrese دادن).

درگیری شرق-غرب و Death Row Records (۱۹۹۵-۱۹۹۶)

در نوامبر ۱۹۹۴ در استودیو نیویورک مورد اصابت ۵ گلوله قرار گرفت و زنده موند (خودش می‌گفت Biggie و Puff Daddy در جریان بودن). بعد از زندان، Suge Knight (رئیس Death Row Records) با پرداخت وثیقه ۱.۴ میلیون دلاری آزادش کرد و توپاک رفت زیر پرچم Death Row.

آلبوم All Eyez on Me (۱۹۹۶) اولین آلبوم دابل دیسک تاریخ رپ. ترک‌های “California Love”، “How Do U Want It”، “2 of Amerikaz Most Wanted” (با Snoop) و مهم‌تر از همه “Hit ‘Em Up” – تِرَکی که مستقیم به Biggie، Puff، Mobb Deep و همهٔ ساحل شرقی حمله کرد:

“First off, fuck your bitch and the clique you claim Westside when we ride, come equipped with game You claim to be a player, but I fucked your wife”

این ترک هنوز هم خشن‌ترین دیس ترک تاریخ حساب می‌شه.

مرگ: ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ – لاس وگاس

بعد از مسابقه بوکس مایک تایسون، در ماشین سوگ نایت بود که در چهارراه مورد اصابت ۱۳ گلوله قرار گرفت. ۶ روز در کما بود و در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۶ در سن ۲۵ سالگی مرد.

تا امروز قاتلش پیدا نشده. نظریه‌ها:

• Orlando Anderson (عضو Crips که همون شب با توپاک دعوا کرده بود)
• خود سوگ نایت
• پلیس FBI (به خاطر فعالیت‌های سیاسی)
• حتی نظریهٔ “توپاک زنده است” که هنوز طرفدار داره!

آخرین آلبومش The Don Killuminati: The 7 Day Theory (تحت نام Makaveli) فقط ۷ روز بعد از مرگش منتشر شد و پر از پیش‌بینی مرگ خودش بود.

میراث توپاک تا سال ۲۰۲۵

• بیش از ۷۵ میلیون آلبوم فروخته شده
• ۱۱ آلبوم پلاتینیوم
• موزه توپاک در لس‌آنجلس
• مستندهای نتفلیکس، کتاب‌ها، فیلم بیوگرافی All Eyez on Me (۲۰۱۷)
• هنوز هر سال ترک‌های جدید از آرشیوش منتشر می‌شه
• تأثیرش روی کندریک لامار، کندریک، جی کوول، دریک، امینم، ۵۰ سنت و حتی نسل جدید مثل Lil Baby و Roddy Ricch کاملاً مشخصه
• در سال ۲۰۱۷ وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد (جوان‌ترین خواننده تاریخ)

چرا توپاک هنوز زنده است؟

چون حرف‌هاش هنوز درده. در سال ۲۰۲۵، وقتی پلیس هنوز سیاه‌پوست‌ها رو می‌کشه، وقتی فقر هنوز تو گتوها بیداد می‌کنه، وقتی جوونا هنوز حس می‌کنن سیستم علیه‌شونه، توپاک هنوز زنده است.

او گفت: “من نمی‌گم می‌خوام انقلاب کنم. من می‌گم انقلاب همین حالا داره اتفاق می‌افته. من فقط صدای اونم.”

توپاک فقط رپر نبود. او شاعر بود، بازیگر بود، فعال بود، عاشق بود، مبارز بود، قربانی بود، اسطوره بود.

Thug Life که روی شکمش تتو کرده بود، مخفف این بود: The Hate U Give Little Infants Fucks Everybody (نفرتی که به بچه‌های کوچک می‌دی، همه رو نابود می‌کنه)

توپاک تا ابد زنده است. جنگ جنگ تا پیروزی.